اینترنت ماهواره ای | اینترنت ماهواره ای رایگان W3

اینترنت ماهواره ای | اینترنت ماهواره ای رایگان W3
Content List
سامانه مراقبت از خانواده ( SPY24 ) نام یک نرم افزار موبایل با نصب و فعال‌سازی بسیار ساده می باشد که به والدین امکان کنترل و مدیریت فعالیت فرزندان در شبکه های مجازی موبایلی را می دهد. در زیر می توانید برخی از امکانات برنامه SPY24 را مشاهده نمایید:


یکی از اخباری که در روز های اخیر حاشیه های فراوانی را ایجاد کرده است، خبر امکان استفاده از اینترنت ماهواره ای رایگان در خاورمیانه و بخش هایی از آفریقا می باشد. به این ترتیب کشورهایی مثل افغانستان و عراق که فاقد زیرساخت های لازم برای ارائه اینترنت هستند، می توانند از اینترنت ماهواره ای رایگان استفاده کرده و با دنیای بیرون ارتباط برقرار کنند. این خبر برای بسیاری از کاربران اینترنت در کشورهای یاد شده، بسیار خوشحال کننده می باشد. در این مطلب قصد داریم در رابطه با اینترنت ماهواره ای رایگان صحبت کرده و به بررسی چگونگی فراهم آوردن این امکان در خاورمیانه پرداخته و این موضوع را مد نظر قرار دهیم که آیا اینترنت رایگان در ایران نیز قابل استفاده است یا خیر؟آنچه در این نوشته می خوانید :  پنهان1. اینترنت ماهواره ای چیست؟2. اینترنت ماهواره ای رایگان در خاورمیانه3. آیا در ایران نیز اینترنت ماهواره ای رایگان قابل دریافت است؟

اینترنت ماهواره ای چیست؟

اینترنت ماهواره ای


اینترنت ماهواره ای در واقع یکی از روش های دسترسی به اینترنت می باشد که تنها از طریق در اختیار داشتن ابزار و سخت افزارهای مناسب انجام می پذیرد. معمولا در زمان هایی از اینترنت ماهواره استفاده می شود که دسترسی به اینترنت معمولی مشکل بوده و یا زیرساخت های لازم برای دسترسی معمولی به اینترنت وجود ندارد. البته در مواردی نیز که نیاز به سرعت بالا و عدم قطعی داریم، از اینترنت ماهواره ای استفاده می شود که معمولا نهادها و سازمان های دولتی از آن استفاده می کنند.


اینترنت ماهواره ای با استفاده از انواع روش های قابل دریافت می باشد که توضیحات کامل آن را در مطلبی تحت عنوان راه های دریافت اینترنت ماهواره ای ارائه داده و علاقه مندان می توانند از این طریق به کسب اطلاعات بیشتری در این زمینه بپردازند. به طور کلی با در اختیار داشتن تجهیزات لازم، از جمله دیش، LNB و ریسیور دریافت کننده اینترنت، می توان به سادگی از یک اینترنت ماهواره ای پر سرعت استفاده نمود که برای فعال سازی آن نیاز است که نوعی حق اشتراک نیز به ماهواره فراهم کننده خدمات، بپردازید. اما در نوع رایگان آن نیازی به پرداخت چنین هزینه ای نبوده و می توان تنها با تجهیزات یاد شده، این اینترنت را دریافت نمود.همچنین بخوانید |  طرح نوآفرین چیست و چه کاربردی دارد؟

اینترنت ماهواره ای رایگان


اینترنت ماهواره ای رایگان در خاورمیانه

اما خبری که چندی پیش از سوی شرکت Quika که جزئی از اپراتور ماهواره ای Talia می باشد، انتشار یافته است، نشان از این دارد که این شرکت قصد دارد در آینده ای نه چندان دور، برای مردم کشورهای درحال توسعه و فاقد زیرساخت های لازم برای ارائه اینترنت همگانی، اینترنت ماهواره ای رایگان عرضه نماید. بررسی منابع معتبر، حاکی از این است که تا حداکثر 6 ماه آینده، مردم کشور های عراق و افغانستان در خاورمیانه و بخش اعظمی از کشور های قاره آفریقا، می توانند از اینترنت ماهواره ای رایگان بهره مند گردند.

البته برای اینکه بتوان از این اینترنت استفاده نمود، همچنان نیاز به تهیه لوازم و سخت افزارهای اولیه که در بخش پیشین به آن ها اشاره شد، می باشد. مردم این کشورها می توانند با تهیه این ابزار و نصب آن ها در حیاط یا پشت بام منزل خود، به رایگان از خدمات اینترنت ماهواره ای شرکت quika استفاده کرده و به اطلاعات دسترسی داشته باشند. در زیر تصویری از کشورهایی که می توانند تحت پوشش اینترنت ماهواره ای رایگان Quika قرار بگیرند، ارائه شده است.

مدیر ارشد این شرکت همچنین اظهار داشته است: “به اعتقاد ما تمام جوامع و مناطقی که در آنها توازن وجود ندارد، از رشد فناوری و اقتصادی عقب می مانند؛ ما قصد داریم روی این شکاف دیجیتالی و اقتصادی پلی بزنیم. ۳.۹ میلیارد نفر (۵۳ درصد جمعیت جهان) هنوز به اینترنت دسترسی ندارند. ”

آیا در ایران نیز اینترنت ماهواره ای رایگان قابل دریافت است؟

اما سوالی که اکثر کاربران در ذهن خود دارند، این است که با توجه به اینکه دو کشور عراق و افغانستان در همسایگی ایران قرار دارند، آیا در ایران نیز می توان از اینترنت ماهواره ای رایگان نیز استفاده نمود؟ پاسخ به این سوال در واقع کمی مشکل به نظر می رسد. حقیقت امر این است که به طور کلی استفاده از اینترنت ماهواره ای دوطرفه در ایران که قابلیت Send و Receive را داشته باشد، ممنوع بوده و برای استفاده از آن حتما باید از نهادها و مراجع ذیربط، مجوزهای لازم را تهیه نمود. در غیر این صورت این عمل غیر قانونی بوده و نمی توان از تجهیزات مخصوص دریافت اینترنت ماهواره ای بهره مند شد.

نکته دیگری که در این زمینه وجود دارد این است که طبق اعلان شرکت Quika، این شرکت تنها به کشورهایی اینترنت ماهواره ای رایگان را عرضه خواهد کرد که دارای زیرساخت های لازم برای ارائه اینترنت بر بستر زمینی را دارا نباشند و مسلما ایران جزو این کشورها محسوب نمی شود. پس طبق اعلام این شرکت، نباید به ایران چنین خدماتی داده شود. با این حساب اگر شرکت Quika بخواهد، می تواند سیگنال های دریافتی را موقعیت یابی کرده و در نتیجه سیگنال های دریافتی از محدوده ایران را نپذیرد. در نتیجه حتی با وجود تهیه مجوزهای لازم برای دریافت اینترنت ماهواره ای، نمی توان اطمینان صددرصدی در رابطه با امکان استفاده از اینترنت ماهواره ای رایگان را حاصل نمود.

با این حال همچنان باید منتظر تحقق وعده های شرکت یاد شده باشیم تا ببینیم که آیا چنین اتفاقی خواهد افتاد یا خیر؟ به هر حال این خبر بسیار خوبی برای مردمان محروم کشورهای منطقه و آفریقا محسوب می شود که با استفاده از این امکان می توانند دسترسی آزادی به اطلاعات داشته باشند.

چگونه از اینترنت ماهواره‌ای استفاده کنیم؟

شرکت‌هایی مانند اسپیس ایکس و وان وب به دنبال ارسال ماهواره‌های متعدد به مدار زمین و ارائه خدمات اینترنتی پرسرعت و ارزان هستند. اما اینترنت ماهواره ای چیست و چگونه می‌توان به آن دسترسی داشت؟

اینترنت ماهواره‌ای در یکی دو سال اخیر بیشتر از همیشه مورد توجه جهانیان قرار گرفته است. Satellite Internet یکی از انواع دسترسی به اینترنت است که به وسیله ماهواره‌ها صورت می‌پذیرد. این نوع از اینترنت بیشتر برای مواقعی به کار می‌رود که اینترنت زمینی معمولی به خوبی امکان‌پذیر نباشد یا کیفیت پایینی داشته باشد و به این ترتیب ماهواره‌های مدار زمین وظیفه تامین اینترنت پرسرعت و باکیفیت را بر عهده می‌گیرند.

اتصال به اینترنت از طریق ماهواره می‌تواند اتفاق بسیار بزرگی در راستای ارتقای کیفیت زندگی مردم و توسعه کسب و کارهای دیجیتالی باشد. با محقق شدن این اتفاق، نیمی از جمعیت دنیا که هنوز به اینترنت باکیفیت و ارزان دسترسی ندارند نیز می‌توانند به اینترنت پرسرعت و باکیفیت دسترسی داشته باشند و شاید زندگی‌شان دگرگون شود. طبق آخرین آمار، در حال حاضر حدود ۳.۵ میلیارد نفر در جهان به اینترنت باکیفیت دسترسی ندارند و به همین دلیل دسترسی این افراد در سراسر دنیا به اینترنت سریع با قیمت مناسب به یکی از اهداف مهم شرکت‌های این حوزه تبدیل شده است.

همواره در یک ارتباط اینترنتی، حجمی از داده ارسال و حجمی از آن دریافت می‌شود. هرچه سرعت ارسال و دریافت داده بیشتر شود، ارتباط اینترنتی نیز پرسرعت‌تر می‌شود که این امر به یک پهنای باند گسترده نیاز دارد. در اینترنت ماهواره ای بسته به نوع سرویس برای دریافت و ارسال داده از پهنای باند وسیع ماهواره‌ها و تکنولوژی دی وی بی یا Digital Video Broadcasting استفاده می‌شود و به این صورت داده‌ها با سرعت بسیار بالای بین ۴۰۰ کیلوبیت بر ثانیه تا ۲ مگابیت بر ثانیه مبادله می‌شوند.

اینترنت ماهواره ای چیست؟

انواع اینترنت ماهواره ای

در اینترنت ماهواره ای یک طرفه یا One Way، دریافت داده‌ها با استفاده از ماهواره انجام می‌شود و کاربر می‌تواند بدون اشغال کردن خط تلفن با سرعت بالا داده‌ها را با تکنولوژی DVB دریافت کند. اما بخش ارسال داده‌ها همچنان وجود دارد و شما به خطوط تلفن ADSL یا وایرلس نیاز خواهید داشت که این موضوع یکی از نقاط ضعف ارتباط ماهواره ای یک طرفه محسوب می‌شود. علاوه بر آن شما باید یک اکانت از ارائه کننده سرویس اینترنت ماهواره ای بخرید و به تهیه یک کارت اعتباری معتبر مانند مستر کارت یا Visa نیز نیاز خواهید داشت. به این ترتیب هزینه زیادی روی دست شما می‌گذارد و عملا در ایران امکان‌پذیر نیست. راه دیگر هم این است که از طریق شرکت‌های واسط داخلی وارد عمل شوید که در این حالت هزینه‌های شما تا حدودی کاهش پیدا می‌کند.

در اینترنت ماهواره ای دو طرفه یا Two Way کاربر برای ارسال دیتا به استفاده از خطوط تلفن ADSL یا وایرلس نیازی ندارد، چرا که ارسال و دریافت داده از طریق ماهواره صورت می‌گیرد. اما در این صورت نیز شما باید تجهیزات ماهواره‌ای حرفه‌ای و گران‌قیمتی مانند دیش و LNB و ریسیور تهیه کنید و مجوزهای رسمی را از مراجع قانونی بگیرید، چون در صورت ردیابی و استفاده غیر قانونی از آن تحت پیگرد قانونی قرار می‌گیرد. به همین دلیل بیشتر دستگاه‌های دولتی و امنیتی به استفاده از این نوع ارتباط ماهواره‌ای روی می‌آورند. بنابراین در حال حاضر اینترنت ماهواره ای به آسانی و با قیمت مناسب در اختیار کاربران به خصوص کاربران ایرانی قرار نگرفته و شاید در سال‌های آینده با گسترش این نوع ارتباطات، همه چیز تغییر کند.

همچنین یک نوع اینترنت ماهواره ای آفلاین هم وجود دارد که در آن نیازی به خرید اکانت و پرداخت پول نخواهید داشت و با استفاده از کارت DVB، دیش و ال ان بی و نرم افزاری مانند اسکای نت (Skynet) می‌توانید به اینترنت دسترسی داشته باشید. البته در این حالت کاربران مجبور خواهند بود فقط اطلاعاتی را دریافت کنند که پیش‌تر توسط دیگر کاربران اینترنت ماهواره ای آنلاین دانلود شده است و به همین دلیل شاید گذاشتن نام اینترنت بر روی آن چندان درست نباشد.

شرکت‌های پیشرو در ارتباطات ماهواره ای

مدتی پیش شرکت ایلان ماسک با شرکت اسپیس ایکس (SpaceX) چند ده ماهواره را به صورت زنجیره‌ای به مدار زمین پرتاب کرد و طی چند سال آینده، صدها ماهواره دیگر توسط این شرکت برای انجام پروژه جهانی استارلینک پرتاب خواهند شد. بسیاری از کارشناسان معتقدند که با اجرای موفقیت‌آمیز این پروژه، می‌توان به کمک اینترنت ماهواره ای به فیلترینگ اینترنت پایان بخشید. شرکت وان وب (OneWeb) نیز یکی دیگر از شرکت‌هایی است که می‌خواهد این کار را انجام دهد. طبق اخبار منتشر شده، وان وب تا سال ۲۰۲۷ میلادی یعنی حدود ۸ سال دیگر، بالغ بر ۹۰۰ ماهواره را در مدار زمین قرار می‌دهد که برنامه بسیار بلندپروازانه‌ای به نظر می‌رسد.

پیش از این تحقق چنین پروژه‌هایی مشکلات زیادی داشت، چرا که فاصله زیاد ماهواره‌ها و تعداد اندک آنها باعث می‌شود ارتباطات اینترنت ماهواره ای با تاخیر چند دهم تا چند ثانیه‌ای مواجه شود. بیشتر ماهواره‌ها در فاصله حدود ۳۶ هزار کیلومتری زمین و در مدار ثابت قرار می‌گرفتند که این فاصله زیاد باعث می‌شد ارتباطات اینترنتی چندان مناسب نباشد، اما اکنون شرکت‌هایی مانند اسپیس ایکس می‌خواهند ماهواره‌های خود را در مدار بسیار نزدیک‌تر به زمین و در فاصله حدود ۵۰۰ کیلومتری زمین ثابت نگه دارند که به این ترتیب مشکلات قبلی برطرف می‌شود. اسپیس ایکس می‌خواهد ماهواره‌های خود را به صورت شبکه‌ای در تعداد حدود ۱۲ هزار عدد در مدار قرار بدهد که البته بسیاری از کارشناسان معتقدند قرار دادن این تعداد ماهواره در مدار زمین طی چند سال آینده به دور از واقعیت است. اسپیس ایکس اعلام کرده در مرحله اول پروژه استارلینک، حدود ۴۰۰ ماهواره فعالیت خود را در مدار زمین شروع می‌کنند و اگر خدمات آنها مورد رضایت مشتریان قرار بگیرد، در فاز دوم تعداد ماهواره‌ها به ۸۰۰ عدد افزایش پیدا می‌کند و طبیعتا با افزایش تعداد ماهواره‌ها، کیفیت و سطح پوشش اینترنت نیز بهبود می‌یابد.

سرعت گردش ماهواره‌ها به فاصله مدار گردشی آنها از زمین بستگی خواهد داشت. به عنوان مثال، کره ماه در فاصله ۳۸۰ هزار کیلومتری زمین قرار دارد و هر ۳۰ روز یکبار به دور زمین می‌چرخد، ایستگاه فضایی بین‌المللی هم در فاصله ۴۰۰ کیلومتری زمین قرار گرفته و ۱.۵ ساعت طول می‌کشد تا زمین را دور بزند. در فاصله ۳۶ هزار کیلومتری زمین نیز مدار زمین ثابت وجود دارد که در آن ماهواره‌ها روزی یک بار به دور زمین گردش می‌کنند. بنابراین هرچه فاصله ماهواره‌ها به زمین کمتر باشد، سرعت گردش آنها نیز بیشتر می‌شود.

شرکت کانادایی «تله ست»، استارت اپ تحت حمایت ژاپنی‌ها و آمریکای لایتینی‌ها با نام «لئوست»، ایریدیوم و یک شرکت دولتی چینی از دیگر کمپانی‌هایی هستند که برنامه دارند تا چندین ماهواره را به منظور تامین ارتباطات فوق سریع در مدار قرار بدهند و به این ترتیب اینترنت ماهواره ای روز به روز گسترده‌تر از قبل می‌شود. البته قرارگیری این همه ماهواره در مدار می‌تواند مشکلاتی نیز به همراه داشته باشد. با تجمع این ماهواره‌های جدید، فضا پر از اشیایی می‌شود که ممکن است خطر برخورد آنها با یکدیگر یا سایر سفینه‌های فضایی را افزایش دهد. همچنین کشورهایی که در آن فیلترینگ با شدت زیادی اجرا می‌شود، بسیار نگران تحقق اینترنت ماهواره ای و دور زدن فیلترینگ هستند.

اینترنت ماهواره ای در ایران و کشورهای در حال توسعه

پیش از این خبرهایی شنیده شده بود مبنی بر این که اینترنت ماهواره ای رایگان در آینده‌ای نزدیک در اختیار مردم خاورمیانه مانند کشورهای افغانستان و عراق و همچنین برخی  کشورهای آفریقایی که دسترسی مناسبی به اینترنت ندارند، قرار می‌گیرد. شرکت Quika آمریکا هم یکی دو سال پیش اعلام کرده بود اینترنت ماهواره ای رایگان و پرسرعت را با هدف برطرف کردن نابرابری اقتصادی و اجتماعی برای ساکنان کشورهای در حال توسعه یا توسعه نیافته ارائه می‌کند. این شرکت به اپراتور ماهواره‌ای تالیا تعلق دارد و می‌خواهد در مرحله اول دسترسی ساکنان خاورمیانه و آفریقا را به اینترنت رایگان و پرسرعت برقرار کند. البته هنوز مشخص نشده که آیا این ادعای شرکت Quika رنگ واقعیت به خود می‌گیرد یا تبلیغاتی بیش نیست و البته در صورت اجرایی شدن آن نیز مشخص نیست آیا اطلاعات کاربرانی که از این نوع ارتباطات استفاده می‌کنند امن هست یا خیر؟

پس از اتفاقات اخیر در ایران به دنبال گرانی بنزین و قطع شدن ده دوازده روزه اینترنت در کشورمان، بحث اینترنت ماهواره ای بین مردم رواج پیدا کرد و بسیاری از کاربران می‌خواستند بدانند که اینترنت ماهواره ای چیست و آیا در ایران امکان‌پذیر است یا خیر؟ به همین دلیل ما در این مطلب سعی کردیم به این سوالات پاسخ دهیم. در مجموع باید بگوییم که دسترسی به اینترنت ماهواره ای امکان‌پذیر است، اما در حال حاضر هزینه‌های زیادی خواهد داشت و از لحاظ قانونی نیز مشکلات زیادی دارد. با این حال به نظر می‌رسد باید فعلا منتظر بمانیم و ببینیم سرنوشت اینترنت ماهواره ای پروژه‌هایی مانند وان وب و استارلینک اسپیس ایکس به کجا ختم می‌شود و شاید در سال‌های آینده دسترسی به اینترنت ماهواره ای با هزینه پایین و کیفیت بالا امکان‌پذیر شود.

رآنچه درباره اینترنت ماهواره ای اسپیس ایکس باید بدانید

اسپیس ایکس قصد دارد با فرستادن هزاران ماهواره‌ی استارلینک به مدارهای پایینی زمین، امکان دسترسی به اینترنت پرسرعت را در همه‌جای جهان فراهم کند.


تقریبا ۳ میلیارد نفر یا حدود ۴۰ درصد جمعیت دنیا از دسترسی به اینترنت محروم‌اند و از ۴٫۵ میلیارد نفر مشترک فعلی نیز خیلی‌ها دسترسی به اینترنت پرسرعت، ارزان و باکیفیت ندارند. برای همین است که اخبار از راه رسیدن اینترنت ماهواره‌ای استارلینک بسیاری از کاربران را امیدوار کرده است. در این مطلب قرار است با اینترنت ماهواره‌ای و مخصوصا پروژه‌ی استارلینک اسپیس ایکس بیشتر آشنا شویم. با زومیت همراه باشید.

اینترنت ماهواره‌ای

اینترنت ماهواره‌ای پدیده‌ی جدیدی نیست و همین حالا نیز شرکت‌هایی وجود دارند که خدمات اینترنت ماهواره‌ای ارائه می‌دهند. بزرگ‌ترین ارائه‌دهنده‌های اینترنت ماهواره‌ای درحال‌حاضر دو شرکت ویاست (ViaSat) و هیوزنت (HughesNet) هستند. جالب است بدانید هر دو این شرکت‌ها برای اولین‌بار در سال ۲۰۱۲ سرویس اینترنت ماهواره‌ای خود را ارائه دادند و هیوزنت ۱٫۳ میلیون نفر مشترک در آمریکا دارد.

اما چرا این بار داستان فرق می‌کند و همه‌ی دنیا با اشتیاق فراوان اخبار پروژه‌ی استارلینک را دنبال می‌کنند و بی‌صبرانه منتظر عرضه‌ی اینترنت ماهواره‌ای اسپیس ایکس هستند؟

جواب پرسش بالا در تفاوت سیستم منظومه‌ی ماهواره‌ای استارلینک با دیگر منظومه‌های ماهواره‌ای اینترنتی نهفته است:

استارلینک قرار است جهانی باشد و ازلحاظ تئوری قابلیت سرویس‌دهی آن مختص منطقه‌ی جغرافیایی خاصی نخواهد بود.

استارلینک باتوجه‌به تعداد بیشتر ماهواره، پهنای باند بسیار بیشتری خواهد داشت و درنتیجه به کاربران بسیار بیشتری سرویس خواهد داد.

ازهمه مهم‌تر، استارلینک سرعت بسیار بیشتر و تأخیر یا Latency بسیار کم‌تری نسبت به دیگر اینترنت‌های ماهواره‌ای دارد.

تأخیر پایین و سرویس جهانی

تا پیش از این یکی از مهم‌ترین معایب اینترنت‌ ماهواره‌ای، تأخیر (Latency) بسیار بالای آن و محدود بودن سرویس به یک کشور یا قاره‌ی خاص بوده است. دلیل این تأخیر زیاد و محدودیت جغرافیایی این است که شرکت‌های ارائه‌دهنده‌ی خدمات اینترنت ماهواره‌ای تا پیش از این ماهواره‌های خود را در مدار زمین ثابت یا GEO قرار می‌دادند. سرعت گردش ماهواره‌هایی که در این مدار قرار می‌گیرند، برابر با سرعت چرخش زمین به دور خود است و درنتیجه ماهواره عملا از دید ناظر زمینی در یک نقطه‌ی ثابت در آسمان ثابت باقی می‌ماند.

نحوه‌ی رهاشدن ماهواره‌های استارلینک در مدار زمین

ماهواره‌های استارلینک همچنین اولین ماهواره‌هایی هستند که از موتورهای یونی کریپتونی برای پیش‌رانش خود در مدار استفاده می‌کنند. تا پیش از این برای سوخت موتورهای یونی در ماهواره‌ها از گاز زنون استفاده می‌شد که اگرچه عملکرد بهتری نسبت به کریپتون در موتورهای یونی دارد، قیمت آن بسیار بالا‌تر است.

برخلاف سایر ماهواره‌ها، ماهواره‌های استارلینک فقط در یک سمت خود پنل خورشیدی دارند؛ ولی همین پنل به‌قدری بزرگ است که مجموع مساحت آن‌ها در هر پرتاب ۶۰ تایی، از مجموع مساحت پنل‌های خورشیدی ایستگاه بین‌المللی فضایی بیشتر است. استفاده از تنها یک پنل یکپارچه در یک سوی ماهواره یکی دیگر از تصمیماتی است که به آسان‌سازی فرایند ساخت، سهولت بازشدن ماهواره در مدار و درنهایت پایین آمدن قیمت تمام‌شده کمک می‌کند.نمی‌توان تنها با استفاده از گوشی همراه به اینترنت ماهواره‌ای متصل شد

برای متصل شدن به اینترنت‌های ماهواره‌ای از جمله استارلینک، کاربر باید از آنتن‌های خاصی استفاده کند. یعنی برخلاف باور شایع اشتباه، نه اینترنت ماهواره‌ای 4G و 5G وجود دارد که بتوان به‌سادگی با گوشی و بدون هیچ تجهیزات خاصی به آن متصل شد، نه حتی در آینده‌ای نزدیک چنین اینترنتی عرضه خواهد شد.

استارلینک برای ارسال و دریافت داده هم در ماهواره، هم در دیش سمت کاربر، از آنتن‌های خاصی به‌نام آنتن آرایه فازی (Phased Array Antenna) استفاده می‌کند. ویژگی جالب این آنتن‌ها این است که بدون نیاز به چرخیدن فیزیکی، تنها با استفاده از قابلیت برهم‌نهی امواج، می‌توانند سیگنال ارسالی خود در باند فرکانسی Ku و Ka را در جهت‌های مختلف ارسال کنند.

آنتن‌های آرایه فازی بدون نیاز به چرخش فیزیکی و تنها با استفاده از قابلیت برهم‌نهی امواج، جهت ارسال امواج را تغییر می‌دهند.

ایلان ماسک پیش از این گفته بود آنتن‌های استارلینک به‌اندازه‌ی پیتزا هستند؛ اما آنطور که از ویدیوهایی که چند وقت پیش به بیرون درز پیدا کرد مشخص شد، ظاهرا سایز پیتزای آمریکایی از بقیه دنیا خیلی بزرگ‌تر است.

همان‌طور که گفتیم، بنا به ماهیت آنتن‌های آرایه فازی، نیازی به تنظیم آن‌ها به سمت خاصی نیست؛ هرچند آنتن پس از نصب به‌صورت خودکار و تنها یک بار، موقعیت خود را به‌سمتی از آسمان که بیشترین تعداد ماهواره‌ی استارلینک در آن قرار دارد، یا سمتی که کمترین مانع فیزیکی بین آنتن و آسمان باشد، تنظیم می‌کند.

راه‌اندازی سیستم مورد نیاز برای استفاده از اینترنت ماهواره‌ای استارلینک قرار است تاحد ممکن ساده باشد تا کاربر تجربه‌ای به اصطلاح plug and play داشته باشد. به گفته‌ی ایلان ماسک مراحل راه‌اندازی اینترنت استارلیک از این قرار است:

آنتن را به برق بزنید

آنتن را به سمت آسمان بگیرید

این دو مرحله ترتیب خاصی ندارند.

همان‌طور که گفته شد آنتن مجهز به موتور است و به‌صورت خودکار تنها یک‌بار موقعیت خود را تنظیم می‌کند و پس از آن ثابت باقی خواهد ماند.

انتقادها

در مدت کوتاه ارسال ماهواره‌های استارلینک به فضا، همه‌ی ناظران مانند کاربرانِ مشتاق اینترنت پرسرعت مشغول تعریف و تمجید از اسپیس ایکس نبوده‌اند. در این میان عده‌ی زیادی ازجمله علاقه‌مندان به اخترشناسی، اقدام اسپیس ایکس برای ارسال هزاران ماهواره به مدارهای پایینی زمین را به باد انتقاد گرفته‌اند. دغدغه‌ی این افراد از یک سو مشکل ایجاد زباله‌های فضایی و به‌وجود آمدن سندروم کسلر (شرایطی مانند فیلم Gravity) و از سوی دیگر آلوده‌شدن بصری آسمان شب برای رصدهای نجومی در آینده است.

اسپیس ایکس در پاسخ به این انتقادها می‌گوید ارتفاع عملیاتی ماهواره‌های استارلینک به قدری پایین است که حتی اگر تمام آن‌ها در مدار خراب شوند یا در برخورد با یکدیگر و دیگر ماهواره‌ها باعث ایجاد اثر کسلر شوند، ظرف مدتی کوتاه (تنها چند سال) تمام بقایای ماهواره‌ها با ورود مجدد به جو زمین و سوختن در اتمسفر، از بین خواهند رفت و زباله‌ای در فضا باقی نخواهد ماند.

در ارتفاع ۵۰۰ کیلومتری از سطح زمین اگرچه شرایط نزدیک به خلاء است، اما سرعت بسیار بالای ماهواره‌ها (حدود ۲۱ ماخ یا ۷ برابر سرعت گلوله) باعث می‌شود حتی وجود مقادیر بسیار اندکی از گازهای جو زمین در این مدار نیروی درگ قابل توجهی روی ماهواره ایجاد کند. برای همین است که ماهواره‌های موجود در این مدار باید مرتبا مدار خود را افزایش دهند واگرنه با گذشت زمان و کاسته شدن از ارتفاع مداری مجددا وارد جو زمین خواهند شد و در آن خواهند سوخت.

از سوی دیگر نگرانی علاقه‌مندان به ستاره‌شناسی درباره‌ی استارلینک نیز بی‌پاسخ نیست:

اول از همه اینکه تصاویر و ویدیوهایی که از ماهواره‌های استارلینک در شبکه‌های اجتماعی وایرال می‌شوند، همگی مربوط به لحظاتی پس از غروب یا پیش از طلوع خورشید و مدت کوتاهی پس از قرار گرفتن ماهواره‌ها در مدار ۲۰۰ کیلومتری (در فاز اولیه ارتفاع‌گیری) هستند. پس از رسیدن به ارتفاع عملیاتی ۵۰۰ کیلومتری، درخشش ماهواره‌های استارلینک بسیار کاهش پیدا می‌کند و دیگر با چشم غیر مسلح قابل دیدن نیستند.

حرکت قطارمانند ماهواره‌های استارلینک برفراز آسمان هلند

دوم اینکه بیشتر اخترشناسی نوین همین حالا هم با استفاده از ماهواره‌های مستقر در مدار و تلسکوپ‌های فضایی (مانند هابل، چاندرا و تس) انجام می‌شود؛ که استارلینک روی آن‌ها تأثیری ندارد. سایر تلسکوپ‌های زمینی هم می‌توانند با دانستن اطلاعات دقیق مداری استارلینک و با استفاده از الگوریتم‌های کامپیوتری، تصاویر و رصدهای خود را اصلاح کنند.

با تمام این اوصاف، اسپیس ایکس دوست‌داران آماتور اخترشناسی و آسمان شب را نیز فراموش نکرده و با تغییراتی در رنگ و نوع پوشش ماهواره و همچنین مجهز کردن ماهواره‌های جدید به ویزور (Visor)، شاخص آلبیدو یا انعکاس استارلینک را به‌شدت کاهش داده است تا همه بتوانیم همچنان از آسمان شب لذت ببریم.

استارلینک برای چه کسانی خواهد بود؟

پیش از این در زومیت در مقاله‌ای جامع به‌قلم میلاد میرکانی با عنوان «چرا اسپیس ایکس پروژه استارلینک را توسعه می‌دهد؟» به این سؤال به‌صورت مفصل پاسخ داده بودیم. آنچه در ادامه می‌آید توضیح کوتاه و ساده‌ای درباره‌ی چرایی و فلسفه‌ی توسعه‌ی استارلینک است. توصیه می‌شود برای آشنایی بیشتر با زوایای فنی، مقاله‌ی بالا را مطالعه کنید.

اگرچه اسپیس ایکس هدف استارلینک را فراهم کردن اینترنت پرسرعت و ارزان در سرتاسر دنیا عنوان کرده است، باید توجه داشت که این‌ها اهداف نهایی و بلندمدت پروژه است و در کوتاه‌مدت احتمالا هیچ‌کدام از آن‌ها محقق نخواهد شد.سرعت اینترنت استارلینک از برخی سرویس‌های DSL کمتر و هزینه‌ی اشتراک آن حتی از اینترنت گیگابیتی نیز گران‌تر است

اگر نتایج تست سرعت استارلینک که در چند روز گذشته منتشر شده است را دیده باشید، احتمالا متوجه شده‌اید که سرعت ۱۷ تا ۶۰ مگابیتی آن (و حتی سرعت بالای ۱۰۰ مگابیت بر ثانیه وعده داده شده در فاز اول عملیاتی) چندان انقلابی نیست. همین حالا نیز سرعت فیبر نوری و حتی بیشتر سرویس‌های DSL در کشورهای پیشرفته از سرعت استارلینک بیشتر است.

ازطرف دیگر آن‌طور که به‌تازگی مشخص شد، قیمت اینترنت ماهواره‌ای استارلینک بسیار بیشتر از دیگر انواع اینترنت پرسرعت است. هزینه‌ی اشتراک اینترنت ماهواره‌ای استارلینک درحالی ماهیانه ۹۹ دلار خواهد بود که متوسط قیمت اشتراک ماهیانه‌ی اینترنت DSL در آمریکا ۴۳ دلار، اینترنت کابلی ۵۸ دلار، اینترنت فیبر نوری ۵۶ دلار و حتی اینترنت گیگابیتی تنها ۸۰ دلار است.

علاوه‌بر قیمت اشتراک ماهیانه، باتوجه‌به قیمت ۵۰۰ دلاری دیش استارلینک (آنتن آرایه‌ی فازی)، هزینه‌ی اولیه‌ی راه‌اندازی استارلینک نیز بسیار گران‌تر از دیگر انواع اینترنت پرسرعت است.

باتوجه‌به اینکه سرعت استارلینک با استانداردهای کشورهای پیشرفته متوسط است و ازلحاظ قیمتی هم جزو گران‌ترین سرویس‌های اینترنت به‌شمار می‌رود، پس اسپیس ایکس استارلینک را برای چه کسانی و چه بازار هدفی درنظر گرفته است؟

ساکنان مناطق دوردست

اول از همه باید توجه داشت که حتی در کشورهای پیشرفته نیز هنوز اینترنت پرسرعت به بسیاری از مناطق دورافتاده نرسیده است. اگرچه سرعت اینترنت در شهرهای بزرگ کشورهای پیشرفته بسیار بالا است و خدمات فیبر نوری با سرعت گیگابیتی دسترسی به اینترنت را مانند دسترسی به شبکه‌ی خانگی و اداری کرده است، اما وسعت بسیار زیاد کشورهایی مانند آمریکا، کانادا، استرالیا و روسیه، امکان سرویس‌دهی به تمام نقاط کشور را بسیار سخت یا غیرممکن می‌کند. (برای مقایسه‌ی قیمت، سرعت و کیفیت اینترنت در ایران با سایر نقاط جهان می‌توانید این مقاله را مطالعه کنید.)

بر اساس آماری که درسال ۲۰۱۷ منتشر شده است، ۳۵ درصد یا ۲۲ میلیون نفر از آمریکایی‌هایی که در مناطق غیر شهری زندگی می‌کنند، هنوز دسترسی به اینترنت پهن‌باند ندارند و به طرز باورنکردنی‌ای دو میلیون نفر هنوز از اینترنت دایال آپ استفاده می‌کنند. به‌عنوان مثالی دیگر، هنوز ۲٫۵ میلیون نفر از مردم استرالیا اصلا دسترسی به اینترنت (چه پرسرعت چه کم‌سرعت) ندارند. 

برای همین است که دولت‌ها مشوق‌های مالی زیادی برای شرکت‌هایی که بتوانند به این مناطق اینترنت برسانند درنظر گرفته‌اند. برای مثال دولت آمریکا به شرکت‌هایی که بتوانند اینترنت پرسرعت برای مناطق غیر شهری فراهم کنند، ۱۶ میلیارد دلار سوبسید می‌دهد. استارلینک برای رساندن اینترنت به این مناطق و این افراد گزینه‌ای ایده‌آل خواهد بود.

بازارهای مالی و کاربرد نظامی

تأخیر اینترنت برای بازارهای مالی به‌قدری اهمیت دارد که حاضرند برای کاهش دادن حتی چند میلی‌ثانیه‌ای آن میلیون‌ها دلار هزینه کنند. برای مثال هایبرنیا و هواوی در سال ۲۰۱۱ برای اینکه زمان ارتباط بین بازارهای مالی لندن و نیویورک را تنها ۵ میلی‌ثانیه کاهش بدهند، طی پروژه‌ای ۴۰۰ میلیون دلاری، ۳۰۰۰ مایل کابل فیبر نوری از زیر اقیانوس اطلس رد کردند؛ یعنی ۴۰۰ میلیون دلار هزینه، تنها برای کاهش ۵ میلی‌ثانیه‌ای تأخیر.بازارهای مالی حاضرند برای کاهش زمان تأخیر ارتباط اینترنتی خود میلیون‌ها دلار هزینه کنند

طبق شبیه‌سازی‌هایی که مارک هندلی، استاد دانشگاه UCL از توپولوژی شبکه استارلینک انجام داده است، استارلینک حتی با همین ساختار فعلی خود نیز می‌تواند زمان تأخیر مسیر مذکور (لندن-نیویورک) و مسیرهای مشابه را از فیبر نوری نیز بیشتر کاهش بدهد. می‌توان تصور کرد بازارهای مالی در سرتاسر جهان برای استفاده از استارلینک و کاهش دادن میزان تأخیر اینترنت خود حاضر باشند هزینه‌ی هنگفتی به اسپیس ایکس بپردازند.

جالب است بدانید که استارلینک در فاز اول خود از ارتباط بین ماهواره‌ای لیزری یا Laser Link استفاده نمی‌کند. این یعنی زمان تأخیر فعلی با استفاده از ارتباط با ایستگاه‌های زمینی به دست آمده است و در نسخه‌های بعدی امکان کاهش بیش‌ازپیش زمان تأخیر اینترنت استارلینک وجود دارد.

استارلینک برای عملیات نظامی در نقاط دورافتاده نیز ایده‌آل است. برای همین است که حتی قبل از عملیاتی شدن پروژه، ارتش آمریکا از همین حالا برای استفاده از استارلینک با اسپیس ایکس قرارداد امضا کرده است.

به‌صورت خلاصه، استارلینک در فاز ابتدایی بیشتر برای رساندن اینترنت به مناطق دورافتاده و سرویس دادن به مشتری‌های خاص تجاری، دولتی و نظامی است؛ نه رقابت با ISP های سنتی.

اما پتانسل همین بازار هدف به‌ظاهر کوچیک باعث شده است که اسپیس ایکس پیش‌بینی کند که تا سال ۲۰۲۵ درآمد استارلینک از مجموع سایر درآمدهای اسپیس ایکس بیشتر شود و برای همین احتمالا به‌صورت یک شرکت مجزا سهامش را به‌صورت عمومی در بازار بورس عرضه کند.

فوربز پیش‌بینی کرده است که درآمد سالانه‌ی استارلینک تا سال ۲۰۲۵ به بیش از ۱۰ میلیارد دلار برسد و ارزش شرکت مستقل استارلینک بیشتر از ۳۰ میلیارد دلار باشد. بی‌دلیل نیست که ایلان ماسک به استارلینک به‌عنوان منبع درآمد برای توسعه موشک استارشیپ و ساخت کلونی روی مریخ نگاه می‌کند.

زمان عرضه

اینترنت استارلینک تا چندی پیش در فاز بتای خصوصی قرار داشت و تنها تعداد کمی از کارمندان اسپیس ایکس به آن دسترسی داشتند. به‌تازگی (اکتبر ۲۰۲۰، آبان ۹۹) اسپیس ایکس فاز بتای عمومی اینترنت ماهواره‌ای خود را آغاز کرده و تعدادی از کسانی که پیش از این در سایت استارلینک ثبت نام کرده و ساکن آمریکای شمالی هستند، می‌توانند با پرداخت هزینه اشتراک و تهیه‌ی آنتن از اینترنت استارلینک استفاده کنند. اگر همه‌چیز طبق برنامه پیش برود، اینترنت استارلینک اواخر سال ۲۰۲۰ یا اوایل سال ۲۰۲۱ برای عموم کاربران در مناطق تحت پوشش به‌صورت تجاری عرضه خواهد شد.

قیمت اینترنت استارلینک

اسپیس ایکس در تاریخ ۲۸ اکتبر ۲۰۲۰ رسما دعوت‌نامه‌ی بتای عمومی استارلینک را برای کاربرانی که پیش از این ثبت‌نام کرده بودند ارسال کرد تا هزینه‌ی استفاده از اینترنت ماهواره‌ای استارلینک و قیمت دیش (آنتن آرایه فازی) آن پس از مدت‌ها گمانه‌زنی، رسما مشخص شود.

بر اساس اعلام اسپیس ایکس کاربران بتای عمومی برای استفاده از اینترنت استارلینک باید آنتن مخصوص آن را با قیمت ۴۹۹ دلار از اسپیس ایکس تهیه و ماهیانه ۹۹ دلار بابت حق اشتراک آن پرداخت کنند.

رقبا

استارلینک تنها پروژه‌ی اینترنت ماهواره‌ایِ در دست توسعه نیست. مهم‌ترین رقبای استارلینک که ازلحاظ نظری می‌توانند سرویس اینترنت قابل مقایسه‌ای ارائه دهند، وان وب (OneWeb) و پروژه‌ی کایپر (Project Kuiper) آمازون است.

وان وب

وان وب درابتدا قرار بود منظومه‌ای ماهواره‌ای متشکل از ۶۵۰ ماهواره‌ی مخابراتی در ارتفاع ۱۲۰۰ کیلومتری از سطح زمین باشد. با شیوع ویروس کرونا و سقوط بازارهای مالی، سافت‌بنک، بزرگ‌ترین سرمایه‌گذار وان وب تصمیم گرفت به سرمایه‌گذاری خود در این شرکت پایان دهد و درنتیجه وان وب در ماه مارس ۲۰۲۰ اعلام ورشکستگی کرد.

وان وب تا پیش از اعلام ورشکستگی ۷۴ ماهواره در مدار زمین قرار داده بود و حتی بعد از ورشکستگی نیز درخواست مجوز برای ارسال ۴۸ هزار ماهواره‌ی دیگر به FCC داده بود. سرانجام در جولای ۲۰۲۰ اعلام شد که دولت بریتانیا مزایده‌ی خرید وان وب را با مبلغ پیشنهادی ۵۰۰ میلیون دلار برنده شده است. بسیاری گمانه‌زنی می‌کنند که باتوجه‌به خروج بریتانیا از اتحادیه‌ی اروپا، هدف این کشور از خرید این منظومه‌ی ماهواره‌ای، ایجاد سیستم موقعیت‌یاب جهانی شبیه به GPS و مشابه اروپایی آن گالیله است، نه ارائه‌ی خدمات اینترنت ماهواره‌ای.

جالب است بدانید دو شرکت چینی به‌همراه اسپیس ایکس و آمازون نیز در میان شرکت‌کنندگان در مزایده‌ی خرید وان وب بودند. از آن‌جایی که FCC تنها اجازه‌ی استفاده‌ی طول موج خاصی از امواج الکترومغناطیسی را به هر شرکت می‌دهد، به‌احتمال زیاد هدف اسپیس ایکس و آمازون از اقدام برای خرید این شرکت ورشکسته، تنها به‌دست آوردن حق استفاده از طیف طول موج وان وب بوده است، نه دستیابی به ماهواره‌ها و تکنولوژی‌های آن.

پروژه‌ی کایپر

آمازون در آوریل ۲۰۱۹ اعلام کرد که قصد دارد درجریان پروژه‌ای با نام کایپر (برگرفته از نام یک کمربند سیارکی در لبه‌ی خارجی منظومه‌ی شمسی) با ارسال هزاران ماهواره به مدارهای پایینی زمین (بین ۵۹۰ تا ۶۳۰ کیلومتری)، دسترسی به اینترنت پرسرعت را برای میلیون‌ها نفر فراهم کند. 

رئیس پروژه‌ی کایپر در آمازون راجیو بادیال است که پیش از این نایب‌رئیس پروژه‌ی استارلینک در اسپیس ایکس بوده است. آمازون هنوز هیچ ماهواره‌ای به مدار زمین ارسال نکرده است، اما انتظار می‌رود با عملیاتی شدن موشک نیوگلن، این ماهواره برفراز موشک‌های چندبار مصرف شرکت بلو اوریجین (شرکت موشکی جف بزوس) به فضا پرتاب شوند.

علاوه بر دو شرکت یاد شده و اسپیس ایکس، هرازگاهی اخباری از برنامه‌ی شرکت‌های دیگر مانند اپل و سامسونگ برای ایجاد منظومه‌ی ماهواره‌ای به‌گوش می‌رسد؛ اما باتوجه‌به اینکه هنوز هم هزینه‌ی پرتاب موشک به فضا به‌مراتب از هزینه‌ی ساخت ماهواره بیشتر است (حتی برای اسپیس ایکس که خود شرکت موشکی است و از راکت‌های چندبارمصرف ساخت خود استفاده می‌کند)، به‌نظر می‌رسد پروژه‌ی کایپر آمازون تنها رقیب جدی استارلینک باشد.

آیا از اینترنت ماهواره ای استارلینک در ایران هم می‌توان استفاده کرد؟

اگرچه ازلحاظ تئوری می‌توان از اینترنت ماهواره‌ای در هرکجای دنیا استفاده کرد و تنها لازمه‌ی آن داشتن یک آنتن است، ولی اسپیس ایکس خیلی واضح بارها اعلام  کرده است که قصد ارائه‌ی اینترنت ماهواره‌ای بدون اجازه‌ی دولت‌ها را ندارد.


گویین شاتول (Gwynne Shotwell) رئیس و مدیر ارشد عملیاتی اسپیس ایکس پیش از این گفته بود که شرکتش قصد شکستن قوانین کشورها را ندارد و به‌همین دلیل شرکت متبوعش از همین حالا کشور به کشور و دولت به دولتبرای ارائه خدمات اینترنت ماهواره‌ای درحال مذاکره است.


البته حتی اگر اسپیس ایکس در مذاکره با مسئولان ایرانی موفق به‌کسب اجازه‌ی سرویس‌دهی در ایران شود، بسیار بعید است که به‌دلیل تحریم‌های آمریکا بتواند «به‌صورت رسمی» سرویس اینترنت خود را در ایران ارائه دهد.


اما اگر ساکنان کشوری که استفاده از اینترنت ماهواره‌ای استارلینک در آن ممنوع است یا اسپیس ایکس در آن کشور به‌صورت رسمی نمی‌تواند سرویس بدهد، به‌صورت غیر قانونی آنتن استارلینک را وارد کشور خود کنند چه؟


آنتن‌های استارلینک بنا به ماهیت‌شان باید از موقعیت دقیق جغرافیایی خود مطلع باشند تا بتوانند با تنظیم خودکار زاویه‌ی دیش (تنها هنگام راه‌اندازی اولیه) در بهترین وضعیت برای ارتباط با ماهواره قرار بگیرند. این یعنی اسپیس ایکس «اگر بخواهد» می‌تواند از موقعیت هر آنتن استارلینک باخبر باشد و آنتن‌هایی که در کشورهای غیرمجاز هستند را از کار بیندازد. حتی اگه این کار هم ممکن نبود، اسپیس ایکس می‌تواند ماهواره‌های خود را طوری تنظیم کند که هنگام عبور از بعضی کشورها سیگنالی ارسال نکنند؛ مخصوصا اینکه کشورهایی مثل روسیه، چین و هند قابلیت منهدم کردن ماهواره در مدار را دارند و اسپیس ایکس هم علاقه‌ای به ایجاد تنش با این کشورها ندارد.


محتمل‌ترین سناریو برای ارائه سرویس در چنین کشورهایی، فروش پهنای باند به ISP-های آن کشورها است تا آن‌ها پس از اعمال کردن قوانین و محدودیت‌های کشور خود، اینترنت ماهواره‌ای استارلینک را ازطریق روش‌های متداول مثل اینترنت موبایل، DSL یا فیبر نوری به کاربر برسانند. این یعنی استارلینک برای این کشورها نقش ستون فقرات یا Back Bone اینترنت را بازی می‌کند؛ چیزی شبیه کابل‌های اینترنت زیر اقیانوس. در چنین حالتی، اسپیس ایکس می‌تواند در عین درآمدزایی و فراهم‌کردن غیر مستقیم اینترنت، از ایجاد تنش با چنین کشورهایی جلوگیری کند.


بنا به ماهیت «درحال تکمیل» پروژه‌ی استارلینک، این مقاله نیز به‌مرور زمان به‌روز و تکمیل می‌شود. بخش زیادی از محتوای این مقاله باتوجه‌به سوالات و نظرات کاربران خوب زومیت گردآوری شده است. می‌توانید سوالات و دیدگاه‌های خود را در بخش نظرات با ما به‌اشتراک بگذارید و در بهبود و کامل‌شدن این مقاله شریک باشید.

پرسش‌های متداول

اینترنت ماهواره ای استارلینک چه زمانی عرضه می‌شود؟

اینترنت ماهواره ای استارلینک فعلا در فاز بتا (آزمایشی) است و تا اواخر سال ۲۰۲۰ میلادی به‌صورت تجاری برای آمریکای شمالی عرضه می‌شود.

سرعت اینترنت ماهواره ای استارلینک چقدر است؟

باتوجه‌به نتایج آزمایش‌های اولیه، سرعت دانلود با استفاده از اینترنت استارلینک بین ۳۰ تا ۶۰ مگابیت بر ثانیه است و به گفته اسپیس ایکس این سرعت تا ۱۰۰ مگابیت بر ثانیه نیز افزایش خواهد یافت.

قیمت اینترنت ماهواره ای استارلینک چقدر است؟

هزینه اشتراک اینترنت ماهواره ای استارلینک در فاز بتا ماهیانه ۹۹ دلار و قیمت آنتن آن ۵۰۰ دلار است.

آیا اینترنت استارلینک در ایران دردسترس است؟

اینترنت استارلینک در فاز ابتدایی تنها در آمریکای شمالی دردسترس خواهد بود و پس از آن نیز باتوجه‌به قوانین ایران و تحریم‌های آمریکا بعید است به‌صورت قانونی در ایران دردسترس باشد.